KONKURS PREMIEROWY: 5x Inner Voices!

11

MAMY ZWYCIĘZCÓW! :-)

Ada
Jestem młodą dziewczyną. Pewnej nocy byłam sama w świeżo wynajętym mieszkaniu. W przerwie od nauki postanowiłam obejrzeć serial, w którym zobaczyłam bardzo realistyczną scenę samobójstwa – z krwią, żyletkami i pełnym dramatyzmem. Zrobiło to na mnie mocne wrażenie, wyłączyłam laptopa i postanowiłam pójść wziąć prysznic – cały czas z obrazem zakrwawionej wanny w głowie. Gdy nacisnęłam włącznik światła w łazience, nagle wysiadł prąd w całym mieszkaniu. Okna były zasłonięte, więc znikąd nie dobiegało światło. Zaczęłam macać kanapę w poszukiwaniu telefonu, ale gdy go znalazłam ujrzałam wiadomość, że zostało 5% baterii! Poszukiwania korków po omacku z ledwo działającym telefonem umocniły mnie w przekonaniu, że najbardziej boję się ciemności i samotności.

Krzysztof
Najbardziej boję się … Buki z Muminków. Koszmar z mojego dzieciństwa. Pamiętam jeszcze ten odcinek, tą scenę kiedy Buka pierwszy raz pojawiła się w dolinie Muminków. Tak się przestraszyłem, że uciekłem do drugiego pokoju. Spać też w nocy nie umiałem, myślałem, że przy moim łóżku cały czas stoi Buka. Ona jako bohaterka bajki przez wszystkie odcinki nic nie mówiła. Pojawiała się, straszyła biedne dzieci i odchodziła w siną dal, a za nią tylko mróz. Nawet teraz, posiadając trzydzieści lat na karku, wzbudza respekt :) Bohaterka Buka utkwiła w mojej pamięci na dobre. Lepiej dzieciom tego odcina Muminków nie puszczać!!!

Damian
Najbardziej boję się ludzi w maskach. Zastygłe emocje budzą we mnie niepokój – zwłaszcza, że w dzieciństwie, gdy zostałem pewnego wieczoru sam w domu, przełączając kanały, natknąłem się na film z Michaelem Myersem w roli głównej. Od tamtej pory mam maskofobię. Unikam więc parad, cyrków czy imprez o charakterze „przyjdź przebrany”. Katorgą jest dla mnie halloween. Maska zazwyczaj służy do ukrywania swojego „prawdziwego ja”; fałszywe, cukierkowe uśmiechy, posępne i złowrogie miny doprowadzają mnie do paniki. Tak już mam, a za wszystko odpowiada jeden wieczór, jeden film i jedno wspomnienie.

Jakub
Moim największym strachem jest samotność, paraliżująca wizja przeżywania ostatnich dni tylko w swojej obecności. Często miewam koszmary, w których jestem zamknięty w pomieszczeniu, w którym panuje półmrok, a moje ciało nie reaguje na polecenia. Na przeciw mnie znajdują się drzwi, bez zamka. Dostępu do wolności broni tylko klamka, jednak każda myśl, iż nie jestem w stanie uciec pogłębia uczucie bezsilności. Paranoiczna cisza przepełniająca pomieszczenie z każdą kolejną sekundą pożera resztki zdrowego rozsądku, sprawiając, że jedyne czego pragnę to wrócić do domu, do ukochanej rodziny. Po takiej wyczerpującej wizji przeszłości budzę się ze świadomością, że kiedyś moment wybudzenia może nie nastąpić.

Łukasz
A ja się boję wysokości. Nie czuje tego kiedy jestem otoczony czterema ścianami i sufitem ale uruchamia się to, gdy jestem na jakimś wysokim punkcie z samymi barierkami lub co gorsza bez, ale takich to na szczęście za wiele nie widziałem ;). Jednak ma to również pozytywną stronę. Kiedy w trakcie gry wchodzę na takie spore wysokości (np. Metro 2033 podczas wchodzenia na wieżę Ostankino, która się rozwala pod moimi stopami) to odczuwam dreszcze, a nawet strach wynikający z odległości od ziemi. Oj, fajnie to potęguje zabawę z gry :D

Ze Zwycięzcami skontaktujemy się drogą mailową. Nagrodzonym serdecznie gratulujemy, a wszystkim Uczestnikom serdecznie dziękujemy za wspólną zabawę! Już wkrótce widzimy się w kolejnym KONKURSIE! Polubcie nas na Facebooku, by być na bieżąco! :-)

—–

Nowy polski horror, INNER VOICES, czeka na Was!

Z okazji premiery gry Inner Voices od Fat Dog Games organizujemy konkurs, w którym dy wygrania mamy 5 egzemplarzy gry w wersji cyfrowej (PC/Steam)! 

Co należy zrobić, by mieć szansę na wygraną?

ZADANIE KONKURSOWE:

Powiedz nam: czego najbardziej się boisz? Krótko uzasadnij!

Odpowiedzi prosimy umieszczać komentarzach poniżej.

Konkurs trwa od 10 do 14 maja 2017. Zwycięzców poznamy już 16 maja 2017! Wyniki zostaną opublikowane na stronie prowadzonego konkursu.

*zapoznajcie się także z regulaminem naszej zabawy.

Ekspert Ceneo jest portalem skupiającym się na grach i nowych technologiach. Piszemy o ciekawych wydarzeniach na szeroko rozumianym rynku IT. Portal aktualizujemy codziennie, dostarczając najświeższych informacji. Znajdziecie u nas wiadomości, testy oraz recenzje elektroniki użytkowej.

Dyskusja11 komentarzy

  1. Witam. Największy strach wzbudza we mnie pewna rzecz, a najbardziej występowała ona w dzieciństwie. Była to reklama firmy Gillette a dokładniej piosenka występująca w niej z tekstem „Gilette najlepszy dla mężczyzny”. W dzieciństwie właśnie śniło mi się, że gdy jadłem w kuchni kolację, a w tv leciała popularna wtedy reklama maszynki do golenia „Gillette najlepszy dla mężczyzny”, uchyliły się nagle drzwi od mieszkania, na klamce których spostrzegłem różaniec. Nagle ktoś przez te drzwi wbiegł ze zwłokami na rękach i pobiegł na balkon. Na balkonie okazało się , że zwłoki spadły na dół, a ten ktoś powiedział mi, że mu wypadły z rąk… To były zwłoki mojej mamy… Od tamtej pory gdy w dzieciństwie leciała w TV ta reklama, bałem się, a obecnie mam niemiłe skojarzenia. Pozdrawiam. TOM3K

  2. Czego najbardziej się boję, huh? Tego jest multum: pająki, samotności, dzieci z horrorów i tak dalej. Chociaż jest tego tak wiele, to jednej rzeczy boję się najbardziej, a mianowicie straty najbliższej mi osoby. Nie wyobrażam sobie świata bez mojej rodziny, przyjaciół. Znając mnie, byłby to dla mnie szary i ponury świat w samotności. Wszystkim strachom mogę się postawić, ale tylko wtedy jak będę wtedy miała pomocną dłoń (Szczególnie pasuje tu ten pająk :D ). Własnej śmierci za specjalnie się nie boje, co będzie to będzie, jedynym minusem tej śmierci dla mnie jest utrata bliskich, bo nawet w ten sposób mogę ich stracić. Więc podsumowując: Tak – boję się utraty bliskich mi osób.

  3. Moim największym strachem jest samotność, paraliżująca wizja przeżywania ostatnich dni tylko w swojej obecności. Często miewam koszmary, w których jestem zamknięty w pomieszczeniu, w którym panuje półmrok, a moje ciało nie reaguje na polecenia. Na przeciw mnie znajdują się drzwi, bez zamka. Dostępu do wolności broni tylko klamka, jednak każda myśl, iż nie jestem w stanie uciec pogłębia uczucie bezsilności. Paranoiczna cisza przepełniająca pomieszczenie z każdą kolejną sekundą pożera resztki zdrowego rozsądku, sprawiając, że jedyne czego pragnę to wrócić do domu, do ukochanej rodziny. Po takiej wyczerpującej wizji przeszłości budzę się ze świadomością, że kiedyś moment wybudzenia może nie nastąpić.

  4. Najbardziej boję się ludzi w maskach. Zastygłe emocje budzą we mnie niepokój – zwłaszcza, że w dzieciństwie, gdy zostałem pewnego wieczoru sam w domu, przełączając kanały, natknąłem się na film z Michaelem Myersem w roli głównej. Od tamtej pory mam maskofobię. Unikam więc parad, cyrków czy imprez o charakterze „przyjdź przebrany”. Katorgą jest dla mnie halloween. Maska zazwyczaj służy do ukrywania swojego „prawdziwego ja”; fałszywe, cukierkowe uśmiechy, posępne i złowrogie miny doprowadzają mnie do paniki. Tak już mam, a za wszystko odpowiada jeden wieczór, jeden film i jedno wspomnienie.

  5. Wcale nie muszę się długo zastanawiać bo było to całkiem niedawno.Przez długie dni i tygodnie przerażał mnie pewien sen : Pewnego dnia z polecenia rodziców musiałem pójść do piwnicy by uzupełnić wsad do pieca CO. W pewnym momencie gdy byłem obrócony tyłem do pieca poczułem na swojej lewej nodze uścisk rękawicy z ostrzami zamiast palców. Gdy się odwróciłem ujrzałem makabryczną, pomarszczoną twarz Freddy’ego Kruegera z tym jego wywołującym przerażenie uśmieszkiem. Do tej pory nie wiem jak udało mi się uwolnić z jego uścisku. Wielokrotnie próbowałem go pokonać w cyklicznych snach – bez skutku. Każdej nocy czułem się jak nastoletni Johnny Depp w roli ofiary psychopaty w pierwszym filmie z tego cyklu. Dopiero po kilku latach udało mi się sprowadzić Freddy’ego do świata realnego i w podstępny sposób go zgładzić. A jak ? nie zdradzę bo to moja słodka tajemnica.

  6. Dużo jest rzeczy ,których się boję.
    Są to na przykład :samotność, zastrzyki, utrata bliskich…. Mógłbym długo wymieniać…
    Na moim pierwszym miejscu znajdują się dwa lęki: klauni i moja wyobraźnia. Boję się klaunów od kiedy miałem straszny sen ,miałem wtedy 5 lat: siedziałem na kanapie i oglądałem bajki. Moja mama prasowała ubrania na piętrze. Postanowiłem pójść do niej, tak dla towarzystwa. Po wejściu na piętro zobaczyłem przerażającego klauna rozrywającego moją mamę na strzepy.Klaun zniknął. Ja uciekłem po schodach na dół i zauważyłem rozsiane po całym domu (na podłodze ,ścianach,poręczach,wszystkim) małe pieczątki z podobizną tego klauna. Po dotknięciu przez przypadek ,którejś z nich pojawiał się klaun. Zagroził mi że jeśli nie będę mu pomagał zabije mnie i innych. Na tym sen się skończył. Jako 5-letni chłopiec nabyłem czegoś w rodzaju klaunofobii.
    Drugim moim lękiem ,jak wspominałem wcześniej,jest moja wyobraźnia. Najstraszniejsza jest ona wtedy gdy jestem sam,ponieważ wbrew mojej woli,oszukuje moje zmysły, wprowadza mnie w niepokój, dając poczucie czyjejś obecności mimo tego że jestem sam w domu. Czuję wtedy oddech na karku,wzrok na plecach,zdarza się zobaczyć na ułamek sekundy białą postać lub usłyszeć niepokojące skrzypienie albo szmery. Wyobraźnia największy wróg lub przyjaciel, zależne jest to od sytuacji.

  7. Najbardziej boję się … Buki z Muminków. Koszmar z mojego dzieciństwa. Pamiętam jeszcze ten odcinek, tą scenę kiedy Buka pierwszy raz pojawiła się w dolinie Muminków. Tak się przestraszyłem, że uciekłem do drugiego pokoju. Spać też w nocy nie umiałem, myślałem, że przy moim łóżku cały czas stoi Buka. Ona jako bohaterka bajki przez wszystkie odcinki nic nie mówiła. Pojawiała się, straszyła biedne dzieci i odchodziła w siną dal, a za nią tylko mróz. Nawet teraz, posiadając trzydzieści lat na karku, wzbudza respekt :) Bohaterka Buka utkwiła w mojej pamięci na dobre. Lepiej dzieciom tego odcina Muminków nie puszczać!!!

  8. Najbardziej boję się ciemności i pająków. Nie znoszę jak jest ciemno, bo wydaje mi się w tych ciemnościach widzę różne dziwne i przy tym straszne postacie. Dlatego wolę jak jest jasno i przyjemnie. Pająków boję się już od urodzenia. Zawsze budziły we mnie nieograniczony strach. Gdy je widzę to od razu krzyczę i uciekam. Z boku wygląda to dość zabawnie, ale ja wtedy naprawdę przeżywam horror.

  9. Właśnie. Najgorsze jest dla mnie ciemno, ponieważ nic nie widzisz, tylko słyszysz oraz czujesz to, co się dookoła Ciebie dzieje. Jest to niepokojące, bo możesz słyszeć jakieś syki, dziwne, straszne dźwięki, a potem to rodzi się w twojej głowie, czyli możesz sobie wyobrażać różne rzeczy na ciemnej podstawie.

  10. A ja się boję wysokości. Nie czuje tego kiedy jestem otoczony czterema ścianami i sufitem ale uruchamia się to, gdy jestem na jakimś wysokim punkcie z samymi barierkami lub co gorsza bez, ale takich to na szczęście za wiele nie widziałem ;). Jednak ma to również pozytywną stronę. Kiedy w trakcie gry wchodzę na takie spore wysokości (np. Metro 2033 podczas wchodzenia na wieżę Ostankino, która się rozwala pod moimi stopami) to odczuwam dreszcze, a nawet strach wynikający z odległości od ziemi. Oj, fajnie to potęguje zabawę z gry :D

  11. Jestem młodą dziewczyną. Pewnej nocy byłam sama w świeżo wynajętym mieszkaniu. W przerwie od nauki postanowiłam obejrzeć serial, w którym zobaczyłam bardzo realistyczną scenę samobójstwa – z krwią, żyletkami i pełnym dramatyzmem. Zrobiło to na mnie mocne wrażenie, wyłączyłam laptopa i postanowiłam pójść wziąć prysznic – cały czas z obrazem zakrwawionej wanny w głowie. Gdy nacisnęłam włącznik światła w łazience, nagle wysiadł prąd w całym mieszkaniu. Okna były zasłonięte, więc znikąd nie dobiegało światło. Zaczęłam macać kanapę w poszukiwaniu telefonu, ale gdy go znalazłam ujrzałam wiadomość, że zostało 5% baterii! Poszukiwania korków po omacku z ledwo działającym telefonem umocniły mnie w przekonaniu, że najbardziej boję się ciemności i samotności.

Zostaw komentarz